Öğrenciler dersi dokunabildiklerinde neden daha iyi anlıyor
Ders kitabı bir 3D modele ya da simülasyona dönüştüğünde sınıfta neler olur ve bu hafta tek bir dersle nasıl başlanır.
Bir sınıftan DNA'nın yapısını okumasını iste, çoğu öğrenci “sarmal” kelimesini hatırlar. Onlara çevirip açabilecekleri bir 3D model ver, iki ipliğin neden birbirine uyduğunu sormaya başlarlar. Anlama tam da bu soruyla başlar.
Görmek okumakla aynı şey değil
Fen ve matematikteki birçok konu şekiller, hareket ve değişimle ilgilidir. Bir ders kitabı yalnızca donmuş bir anı gösterebilir. Öğrenciler bir kaydırıcıyı oynatıp grafiğin büküldüğünü izlediğinde ya da bir topu fırlatıp nereye düştüğünü gördüğünde, hiçbir paragrafın veremeyeceği bir resmi kafalarında kurarlar.
“Öğrenciler sadece bir sayfaya bakmıyor. Molekülü döndürüyor, kaydırıcıyı oynatıyor, deneyi yapıyorlar.”
Sınıfta neler değişiyor
READU kullanan öğretmenler bize en büyük değişikliğin 3D modelin kendisi olmadığını söylüyor. Sonunda süreci görebiliyorlar: bir görevin ne kadar sürdüğünü, öğrencilerin nerede tereddüt ettiğini ve hangi yanlış cevabın tekrar tekrar çıktığını.
- Öğrenciler kötü not korkusu olmadan dener, yanılır ve tekrar dener.
- Öğretmenler bir yanlış anlamayı bir hafta sonra değil, ders sırasında fark eder.
- Benzer hatalar gruplandığı için geri bildirim saniyeler sürer.
Tek bir dersle başla
Tüm kursunu değiştirmen gerekmiyor. Öğrencilerinin hep zorlandığı bir konu seç, notlarını READU'ya yükle ve etkileşimli bir versiyonunu hazırlamasına izin ver. Bir kez kullan, sonuçlara bak ve ona göre karar ver.
READU